Το μικρό ψάρι – Η τέλεια απεικόνιση της μοντέρνας Ελλάδας

March 13th, 2017

Την προηγούμενη εβδομάδα αποφάσισα να δω, έστω και καθυστερημένα, την τελευταία ταινία του Γιάννη Οικονομίδη, το μικρό ψάρι.

Ιδού το trailer:

Μπορώ να πω δίχως υπερβολή ότι ο Οικονομίδης με έχει στιγματίσει σαν σκηνοθέτης.

Από το Σπιρτόκουτο μέχρι το Μαχαιροβγάλτη, όλες οι ταινίες του μου προξενούσαν δέος από την πρώτη προβολή.

Είναι δίχως υπερβολή ίσως ο μοναδικός Έλληνας σκηνοθέτης και στοχαστής ο οποίος έχει αντιληφθεί σε βάθος όλες τις χροιές της ελληνικής πραγματικότητας.

Από την επιλογή των ηθοποιών και των σκηνικών μέχρι τη χρήση της γλώσσας και της τοποθεσίας, όλα τα στοιχεία που καθορίζουν την πορεία του έργου του δρουν επιμορφωτικά και συμβολικά.

Το Μικρό Ψάρι είναι η κλιμάκωση των προβληματισμών του και πιθανότατα μια από τις πιο εύστοχες απεικονίσεις της σύγχρονης Ελλάδας.

Η ταινία είναι σχετικά πρωτοποριακή για το είδος της καθώς προσπαθεί να συνδυάσει δράμα με περιπέτεια σε ένα τελείως παρακμιακό σκηνικό.

Ο πρωταγωνιστής (ο Στράτος) είναι ένας πρώην κρατούμενος ο οποίος προσπαθεί να επανενταχθεί στην κοινωνία δουλεύοντας σε ένα φούρνο αλλά παράλληλα αναλαμβάνει και πληρωμένες εκτελέσεις για να μαζέψει χρήματα. Τα χρήματα αυτά προορίζονται για την οργάνωση μιας θεαματικής απόδρασης από της φυλακές ενός συγκρατούμενού του, ο οποίος του είχε σώσει τη ζωή κατά τη διάρκεια της κάθειρξής του.

Το έργο διαδραματίζεται σε διάφορες μαρασμένες περιοχές της Αθήνας και ο Οικονομίδης προσπαθεί να κάνει παραλληλισμούς μεταξύ των εξωτερικών χώρων και πως αυτοί επηρεάζουν την ιδιοσυγκρασία των ηθοποιών.

Θα έλεγα ότι μεγαλείο αυτής της ταινίας έγκειται στην προσπάθεια του σκηνοθέτη να συνδυάσει ρεαλισμό με συμβολισμό.

Όλες οι συζητήσεις και οι συγχρωτισμοί μεταξύ των πρωταγωνιστών έχουν πολύ επιμορφωτικό υπόβαθρο, καθώς η χυδαία γλώσσα στοχεύει στο να δημιουργήσει έντονη αγανάκτηση στον θεατή αλλά παράλληλα να του απεικονίσει την αέναη χυδαιότητα της ελληνικής συμπεριφοράς του μέσου Έλληνα όπως τη ζούμε καθημερινά.

Επιπλέον στο έργο υπάρχει έντονο το τρίπτυχο των εννοιών σεβασμός, εμπιστοσύνη και εκδίκηση.

Έννοιες έντονα συνυφασμένες με την ελληνική νοοτροπία αλλά έννοιες εξίσου παρεξηγημένες.

Η πορεία του πρωταγωνιστή από την απόγνωση μέχρι την κάθαρση βοηθάει ιδιαίτερα στο να συντονιστούμε με την ψυχολογία του καθώς μας θυμίζει έντονα τη δική μας πορεία μέσα στην καθημερινότητα και τα δράματα που τη περιτριγυρίζουν.

Τον καταλαβαίνω τον Οικονομίδη.

Τον καταλαβαίνω απόλυτα και αυτός είναι ίσως ο πιο σημαντικός λόγος που λατρεύω τα έργα του.

Το να μπορείς να αποτυπώσεις τόσο πετυχημένα τα χαρακτηριστικά διαφόρων προσωπικοτήτων της ελληνικής πραγματικότητας και ταυτόχρονα να περάσεις τόσα μηνύματα χωρίς να με κάνεις να βαρεθώ ούτε στιγμή δεν είναι μικρό πράγμα.

Το μικρό ψάρι είναι ένα αριστούργημα παγκόσμιας εμβέλειας.

Κάνε τη χάρη στον εαυτό σου και δες τη προσεκτικά.

υ.γ. Όλοι οι ηθοποιοί είναι εξαιρετικοί αλλά ο Βαγγέλης Μουρίκης στον πρωταγωνιστικό ρόλο του αντιήρωα είναι συγκλονιστικός. Η απλότητα αλλά και η σπιρτάδα αυτού του ανθρώπου πραγματικά με εντυπωσιάζουν. Μπορείτε να βρείτε μια συνέντευξή του εδώ:

Εάν η ανάγνωση των στοχασμών μου σου προκαλεί τέρψη και εναρμόνιση με τα γενικότερα πιστεύω σου, μπορείς να εγγραφείς στο στενό μου κύκλο για να λαμβάνεις ειδοποιήσεις για καινούρια άρθρα.

Συνήθως γράφω δύο με τρία άρθρα την εβδομάδα και στέλνω ένα email στον κύκλο μου κάθε Κυριακή όπου συνοψίζω τα θέματα που αναλύθηκαν.

Η εγγραφή γίνεται μέσω της παρακάτω φόρμας: