Δεν υφίσταται η έννοια της soft αριστεράς

April 4th, 2017

Τον τελευταίο καιρό παρατηρώ διάφορα φαινόμενα τα οποία μου προκαλούν απορία και σε συγκεκριμένες περιπτώσεις αγανάκτηση.

Όλοι σχεδόν γνωρίζουμε ότι το βασικό σύνθημα του Σύριζα από τότε που κέρδισε τις εκλογές για πρώτη φορά είναι: “Πρώτη φορά αριστερά”

Πρώτη φορά αριστερά. Μάλιστα.

Άραγε τα καλόπαιδα του Σύριζα αντιλαμβάνονται πόσο βαρύγδουπος είναι αυτός ο ισχυρισμός;

Η έννοια της αριστεράς, από τότε που πρωτοδιατυπώθηκε, είναι συνυφασμένη με την αντίδραση και τη διαρκή πάλη για ισότητα και αξιοκρατία.

Από τους πρωταγωνιστές της γαλλικής επανάστασης και τον Μαρξ, μέχρι την Κούβα και τα Δεκεμβριανά, η έννοια της αριστεράς ήταν δυναμική και δεν άφηνε περιθώρια για αμφισβήτηση.

Συνεπώς, όταν σε ένα κόμμα βγαίνουν και στην ουσία καπηλεύονται τον όρο αριστερά, πρέπει παράλληλα να αντιλαμβάνονται και την ευθύνη μιας τέτοιας πράξης.

Μια ευθύνη η οποία δεν δείχνει να την ενστερνίζεται το μεγαλύτερο μέρος της πολιτικής ηγεσίας του Σύριζα και αυτό φαίνεται σε πολλές εκφάνσεις της πολιτικής τους ζωής. Τι να πρωτοθυμηθώ;

  • Το Καστελόριζο με τους φασίστες;
  • Το δημοψήφισμα;
  • Το ελάχιστο όριο φορολόγησης;
  • Την αδυναμία να προτείνουν σοβαρές λύσης με αριστερο-κεντρικά κριτήρια;

Από ότι αντιλαμβανόμαστε, επικρατεί μια σύγχυση ταυτότητας και μια εσωτερική διαμάχη συμφερόντων και αξιών.

Παρόλα αυτά, οφείλω να ομολογήσω ότι αυτό είναι απολύτως κατανοητό. Από την αυγή της αριστεράς ως ιδεολογία, η βασική γραμμή ενός αριστερού ήταν η πάλη απέναντι στον καπιταλισμό και στη μπουρζουαζία. Όταν αυτά καταρρεύσουν, τότε θα μπορέσει ο αριστερή ηγεσία με τη στήριξη του λαού να εφεύρει μια ουτοπία βασισμένη στην ισότητα και την ευημερία (λέμε τώρα).

Ο Σύριζα αντιλαμβάνεται ότι αν πολεμήσει τον καπιταλισμό και την μπουρζουαζία στην Ελλάδα, δεν θα καταρρεύσουν ο καπιταλισμός και η μπουρζουαζία, αλλά ολόκληρος ο κοινωνικός ιστός.

Ένας πραγματικός αριστερός βέβαια ίσως να το ήθελε αυτό γιατί θα πίστευε ότι μέσα από το χάος θα επέλθει η κάθαρση και εν συνεχεία η ευημερία. Ένας πραγματικός συριζαίος όμως είναι πολύ soft για τέτοιες προοπτικές.

Ο συριζαιος είναι της λάου λάου φιλοσοφίας η οποία έχει βασικό της άξονα το ξεζούμισμα της υπάρχουσας κατάστασης μέχρι να δούμε πόσο θα αντέξουμε. Παράλληλα, ευελπιστεί πως κάπως θα μεταβληθεί η παγκόσμια τάξη πραγμάτων και ίσως κάποτε οι φίλοι μας μπουρζουαζαίοι του Βορρά αποφασίσουν να αλλάξουν τακτική και στάση απέναντί μας.

Αυτό φίλες και φίλοι μου δεν είναι αριστερά. Αυτό είναι soft αριστερά.

Αυτό το ξέρει ο Σύριζα και ο κάθε συριζαίος που είναι κομμάτι του.

Εγώ προσωπικά δεν έχω πρόβλημα με τη soft αριστερά που υπηρετούν.

Στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή, με βάση τις επιλογές που υπάρχουν, όλοι μέσα μας γνωρίζουμε καλά πως ο Σύριζα όχι μόνο μας αξίζει, αλλά είναι και η καλύτερη επιλογή. Όταν απέναντι έχεις τον Κυριάκο, τους Φασίστες και τον Λεβέντη, ξέρεις πολύ καλά ότι καλύτερα ας μείνει ο Σύριζα προς το παρόν.

Ας μείνει, αλλά να σταματήσει το παραμύθι της αριστεράς.

Εάν η ανάγνωση των στοχασμών μου σου προκαλεί τέρψη και εναρμόνιση με τα γενικότερα πιστεύω σου, μπορείς να εγγραφείς στο στενό μου κύκλο για να λαμβάνεις ειδοποιήσεις για καινούρια άρθρα.

Συνήθως γράφω δύο με τρία άρθρα την εβδομάδα και στέλνω ένα email στον κύκλο μου κάθε Κυριακή όπου συνοψίζω τα θέματα που αναλύθηκαν.

Η εγγραφή γίνεται μέσω της παρακάτω φόρμας:

Εάν είσαι χρήστης μέσων κοινωνικής δικτύωσης μπορείς να με ακολουθήσεις στο Facebook και στο Twitter.