Έλληνες Αναρχικοί

Οι Έλληνες είναι αναρχικοί, απλά φοβούνται να εκδηλωθούν.

May 4th, 2017

Ο Έλληνας μια ζωή είχε ένα πολύ βασικό πρόβλημα.

Την κοινωνική πίεση.

Γενικότερα στην Ελλάδα, λόγω της κοινωνικής πίεσης, παρατηρούνται διάφορα φαινόμενα.

Κυρίως φαινόμενα τα οποία αντικατοπτρίζουν μια φοβία εκδήλωσης. Οι ομοφυλόφιλοι φοβούνται να εκδηλωθούν, οι φιλελέδες φοβούνται να εκδηλωθούν, οι κομμουνιστές φοβούνται να εκδηλωθούν, οι παντρεμένοι φοβούνται να εκδηλωθούν, οι απελευθερωμένες σεξουαλικά φοβούνται να εκδηλωθούν, αλλά κυρίως οι αναρχικοί φοβούνται να εκδηλωθούν.

Ο Φρόυντ είχε πει στο ανεπανάληπτο βιβλίο του «Ο πολιτισμός πηγή δυστυχίας» ότι ένα μεγάλο ποσοστό νευρωτικής συμπεριφοράς που παρατηρείται στην κοινωνία είναι απόρροια έλλειψης εκτόνωσης. Κυρίως σεξουαλικής εκτόνωσης.

Πάντα μου άρεσε ο Φρόυντ σαν τύπος. Δεν ήμουν σίγουρος γιατί, άλλα όταν διάβασα αυτό το βιβλίο σιγουρεύτηκα.

Την ώρα που το διάβαζα σκεφτόμουν έντονα τους Έλληνες και γενικότερα πόσο πρέπει να υποφέρουν από αυτή την έλλειψη εκτόνωσης. Δεν δικαιολογείται άλλωστε η τόση ένταση μεταξύ μας.

Όποτε πάω στο εξωτερικό, και κυρίως στις Σκανδιναβικές χώρες, τους βλέπω όλους ήρεμους και χαλαρούς και λέω μέσα μου «έτσι εξηγούνται όλα».

Βέβαια στην Ελλάδα, εκτός από έλλειψη εκτόνωσης, παρατηρείται και κάτι άλλο πού σημαντικό. Έλλειψη οργάνωσης.

Στις Σκανδιναβικές και στις περισσότερες βορειοευρωπαϊκές χώρες τα πράγματα είναι τέλεια από άποψη οργάνωσης.

Νομίζω ξέρω και αυτό από που πηγάζει. Σε αυτές τις χώρες τα παιδιά συνήθως αναλαμβάνουν ευθύνες από μικρή ηλικία. Και όταν είναι έφηβοι μέσα στο σπίτι, αλλά και όταν ενηλικιώνονται, καθώς μετά την ενηλικίωση οι γονείς τους αφήνουν στη μοίρα τους. Δεν λέω ότι αυτή είναι ιδανική συμπεριφορά, αλλά πιστεύω ότι επιφέρει καρπούς σε σχέση με το αέναο ντάντεμα της Ελληνίδας μάνας.

Να σας πω την αλήθεια έχω αρχίσει να βαριέμαι όλη αυτή την κατάσταση.

Έστω ότι έχω δίκιο και ότι ο μέσος Έλληνας δεν είναι οργανωμένος λόγω αυτών των λόγων που πιστεύουμε. Τι σημασία έχει; Πιστεύουμε σοβαρά ότι θα αλλάξει;

Όταν τα προβλήματα δεν αντιμετωπίζονται προληπτικά, συνήθως η λύση πρέπει να είναι αντισυμβατική.

Έχω τη βαθιά πεποίθηση ότι στην Ελλάδα υπάρχουν πολλοί αναρχικοί, απλά φοβούνται να εκδηλωθούν.

Η αναρχία στην Ελλάδα έχει στιγματιστεί ως κάτι βρωμερό και προβληματικό.

Κακώς.

Μέγα λάθος.

Όταν παρουσιάζουμε μια εναλλακτική και αντισυμβατική λύση με τέτοιο τρόπο, το μόνο που καταφέρνουμε είναι να διαιωνίζουμε την υπάρχουσα κατάσταση.

Εάν πάρεις τον όρο αναρχία, του κάνεις ένα soft rebranding και τον παρουσιάσεις στον Έλληνα ως κάτι ιδιαίτερο και όχι τόσο αρνητικό, πιστεύω λύσαμε τα μισά προβλήματά μας.

Τέλος τα μνημόνια, τέλος η αγανάκτηση, τέλος η φτώχεια, τέλος τα παράπονα.

Γιατί;

Γιατί και τώρα αναρχία έχουμε φίλη μου.

Αναρχία παντού. Αναρχία στους δρόμους. Αναρχία στο δημόσιο. Αναρχία στις επιχειρήσεις. Αναρχία στις σχέσεις μας. Αναρχία στον προσδιορισμό της ταυτότητάς μας.

Η Ελλάδα είναι εκ φύσεως (ή ίσως εξ ανατροφής) μια αναρχική χώρα.

Με το να μην το παραδεχόμαστε το μόνο που καταφέρνουμε είναι να καταπιεζόμαστε και να γινόμαστε νευρωτικοί, όπως θα λεγε και ο Φρόυντ.

Ήθελε ο Γιωργάκης να μας κάνει Δανία και Σουηδία. Ακόμα γελάνε οι πέτρες.

Και μετά αναρωτιόμαστε τι φταίει. Ο συμβατικός τρόπος που προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε τα πράγματα. Αυτό φταίει.

Το ξέρω ότι τώρα εσείς γελάτε πίσω από την οθόνη σας, αλλά επίσης το ξέρω ότι κατά βάθος πιστεύετε πως έχω δίκιο.

Τέλος πάντων. Εγώ πιστεύω ότι όλοι μας πρέπει να κοιταχτούμε στον καθρέφτη και να αποδεχτούμε την αλήθεια.

Και επίσης όποτε συναντάμε κάποιον ελληνάρα να παραπονιέται, να του λέμε τα εξής:

Ρε Έλληνα, σταμάτα επιτέλους να αντιστέκεσαι στη φύση σου. Αφού είσαι αναρχικός, πώς να το κάνουμε. Απλά απόλαυσέ το.

Ζήτω η αναρχία.

Πέρα από την πλάκα θα συζητήσω σε μελλοντικό χρόνο κάποιες σοβαρές ιδέες περί αναρχίας και αυτοοργάνωσης γιατί είναι ένα αρκετά ενδιαφέρον θέμα. Ίσως κάποια στιγμή να συνεργαστώ και με το φίλο πιτσιρίκο σε αυτό καθώς φαίνεται ότι και αυτός το πιστεύει.

Επίσης, εάν η ανάγνωση των στοχασμών μου σου προκαλεί τέρψη και εναρμόνιση με τα γενικότερα πιστεύω σου, μπορείς να εγγραφείς στο στενό μου κύκλο για να λαμβάνεις ειδοποιήσεις για καινούρια άρθρα.

Συνήθως γράφω δύο με τρία άρθρα την εβδομάδα και στέλνω ένα email στον κύκλο μου κάθε Κυριακή όπου συνοψίζω τα θέματα που αναλύθηκαν.

Η εγγραφή γίνεται μέσω της παρακάτω φόρμας:

Εάν είσαι χρήστης μέσων κοινωνικής δικτύωσης μπορείς να με ακολουθήσεις στο Facebook και στο Twitter.