Μια αντικειμενική κριτική (όσο γίνεται) της διακυβέρνησης του Σύριζα

July 2nd, 2019

Μιας και μπήκαμε στην τελική ευθεία προς τις εκλογές, θέλω να κάνω μια σύντομη αξιολόγηση της διακυβέρνησης του Σύριζα ώστε να δούμε τι κατάφερε αυτά τα τελευταία 4,5 χρόνια σαν κόμμα.

Δεν το κάνω γιατί είμαι ζαίος, όπως με έχουν αποκαλέσει κάποιοι.

Ούτε γιατί προσπαθώ να δείξω την συμπαράσταση μου προς συγκεκριμένες πολιτικές.

Το κάνω γιατί θέλω να είμαι ένας σκεπτόμενος ψηφοφόρος που αντιλαμβάνεται σφαιρικά και αντικειμενικά τις καταστάσεις στο πολιτικό σκηνικό της χώρας.

Η κριτική δεν θα γίνει αυθαίρετα.

Θα προσπαθήσω να εστιάσω σε πέντε τομείς οι οποίοι θεωρώ ότι έπαιξαν σημαντικό ρόλο στον τρόπο που βλέπαμε και βλέπουμε το συγκεκριμένο κόμμα.

Οι τομείς αυτοί είναι:

  1. Οικονομία
  2. Δημοψήφισμα
  3. Συνεργασία με ΑΝΕΛ
  4. Μακεδονικό
  5. Νεολαία

1. Οικονομία

Όταν παρέλαβε ο Σύριζα τη χώρα, το μήνυμα από το λαό ήταν ξεκάθαρο.

Θέλουμε να δοκιμάσουμε κάτι νέο και θέλουμε να βγούμε από τα μνημόνια.

Μεγάλη η ευθύνη, δε λέω. Αλλά δεν ήταν κάτι ανέφικτο.

Πολλοί σοβαροί άνθρωποι κατάρτισαν την πρώτη κυβέρνηση και η θέλησή τους για αλλαγή, παρά την απειρία τους, ήταν ένας κρίσιμος παράγοντας για το τι θα επιφυλάξει η επόμενη ημέρα.

Πρώτος πρώτος ο Βαρουφάκης, που σαν υπουργός οικονομικών ήρθε σε ρήξη με την τρόικα και θέλησε να επικοινωνήσει προς την Ευρωπαϊκή Ένωση πως δεν θα είναι πρόβατο, όπως οι προκάτοχοί του.

Οι πρώτοι μήνες ήταν δύσκολοι και οι Ευρωπαίοι ήταν προετοιμασμένοι.

Ήμασταν θεατές σε ένα σκληρό παιχνίδι πόκερ όπου οι μπλόφες έδεναν και έπαιρναν.

Το διακύβευμα ήταν ξεκάθαρο. Ή εμείς θα χάναμε ή οι δανειστές.

Εμείς θα χάναμε με την επιβολή νέων μέτρων και οι δανειστές θα έχαναν επειδή αν δεν εφαρμόζονταν τα νέα μέτρα, δεν θα παίρναν τα λεφτά τους σύντομα πίσω.

Εν τέλει, η πίεση ήταν μεγάλη για μια νέα κυβέρνηση χωρίς εμπειρίες και χωρίς σημαντικά διπλωματικά χαρτιά.

Ο Τσίπρας απλά αποδέχτηκε τα νέα μέτρα και εφάρμοσε κατά γράμμα τις προσταγές των δανειστών.

Στην ουσία δεν έκανε τίποτα διαφορετικό από αυτό που θα έκανε μια κυβέρνηση ΝΔ.

2. Δημοψήφισμα

Εκεί ο Σύριζα έχασε το μεγαλύτερο μέρος του σεβασμού του ελληνικού λαού.

Όταν έρχεσαι σε ρήξη με την Ευρώπη, ενώ ξέρεις ότι τα μέτρα που σου ζητάνε να εφαρμόσεις δεν είναι λογικά, τότε πρέπει να πας τη ρήξη μέχρι το τέλος.

Ο Τσίπρας όχι μόνο δεν το έκανε αυτό, αλλά, ενώ είχε τη στήριξη του λαού, έδιωξε τον Βαρουφάκη (αρχηγική μορφή σε αυτή την προσπάθεια) και έκανε μια πολύ όμορφη κωλοτούμπα που θα τη συζητάμε για πάντα.

Όσο καλές προθέσεις και να έχεις, ο λαός πάντα σέβεται την ειλικρίνεια και την ευθύτητα.

Μην το ξεχνάς αυτό φίλε πολιτικέ.

υ.γ. Έχω ακούσει διάφορες ερμηνείες για τον λόγο που ο Τσίπρας φοβήθηκε τους δανειστές (τις οποίες αναφέρω εδώ). Όπως και να έχει, η ιστορία γράφεται από τους τολμηρούς και ο Τσίπρας δεν επέδειξε τόλμη στη συγκεκριμένη συγκυρία.

3. Συνεργασία με ΑΝΕΛ

Κάθε σοβαρό αριστερό κόμμα που σέβεται τον εαυτό του πρέπει να ασπάζεται μια σημαντική αρχή: Προσπαθώ να τάζομαι πάντα υπέρ του λαού και υπέρ των αριστερών ιδεών.

Όσο πιο πολύ αποκλίνει από αυτή την αρχή, τόσο λιγότερο αριστερό θα πρέπει να θεωρείται σαν κόμμα.

Η συνεργασία με τους ΑΝΕΛ μας μπέρδεψε πολύ.

Ειδικά όταν υπήρχαν κι άλλες επιλογές για συνεργασία όπως το ΠΟΤΑΜΙ.

Δεν λέω και ο Θεοδωράκης ασόβαρος είναι. Αλλά μεταξύ μας, λιγότερο ασόβαρος από τον Καμμένο.

Πιθανότατα θα σκέφτηκε πως οι ΑΝΕΛ είναι πιο αντιμνημονιακό κόμμα.

Ή ότι θα του έδινε το υπουργείο άμυνας για να μην έχει αυτός την ευθύνη για πιο δεξιές πολιτικές που αφορούν τη χώρα. Δεν είμαι σίγουρος πιο ήταν το σκεπτικό.

Όπως και να έχει, το να συνεργάζεσαι με ένα κόμμα όπως οι ΑΝΕΛ, σου μειώνει τη αξία.

4. Μακεδονικό

Το Μακεδονικό το ανέλυσα και σε αυτό το άρθρο.

Δεν θέλω να πω πολλά.

Αυτό που θα πω είναι πως έδειξε ότι η διαπραγματευτική ισχύς της χώρας είναι είναι πολύ χαμηλή.

Όταν δίνεις τόσο εύκολα ένα τόσο σημαντικό όνομα, όπως είναι αυτό της Μακεδονίας, με το πρόσχημα του ότι βοηθάς την σταθερότητα στην περιοχή, τότε πραγματικά δεν μπορώ να σου δώσω πολλά εύσημα σαν κόμμα. Υπήρχε πίεση χρόνου, το ξέρω.

Αλλά δεν πιστεύω ότι δεν θα μπορούσε να βρεθεί καλύτερη επιλογή που δεν θα περιλάμβανε τον όρο Μακεδονία.

Σίγουρα σέβομαι τους Σκοπιανούς σαν ανθρώπους αλλά το όλο παραμύθι περί Μακεδονικής ταυτότητας περιλάμβανε ξεκάθαρα και τον ιστορικό παράγοντα.

Με την υπάρχουσα συμφωνία, τάχα μου, οι Σκοπιανοί δέχτηκαν το όνομα Βόρεια Μακεδονία με καθαρά γεωγραφικό προσδιορισμό. Ό,τι να ναι.

Όπως και να έχει μόνο το μέλλον θα δείξει αν ό,τι έγινε, έγινε για καλό.

Εγώ προσωπικά σέβομαι τους Σκοπιανούς και θα ήθελα να έχουμε φιλικές σχέσεις μαζί τους καθώς αυτά που μας ενώνουν είναι περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν.

Επίσης θα ήθελα πραγματικά να ενισχυθεί η επιρροή της Ελλάδας στα Βαλκάνια. Ας ελπίσουμε ότι το Μακεδονικό θα βοηθήσει.

5. Νεολαία

Τέσσερα χρόνια είχε ο Σύριζα να προσπαθήσει να κερδίσει τους νέους και δεν κατάφερε σχεδόν τίποτα.

Αυτό φάνηκε στις τελευταίες ευρωεκλογές όπου στις ηλικίες 17-24 γνώρισε σημαντική ήττα καθώς οι περισσότεροι νέοι ψήφισαν ΝΔ και τους Ναζί.

Πραγματικά αυτό είναι τρελό αν αναλογιστεί κανείς πως οι νεότεροι είναι συνήθως και πιο αριστεροί.

Πολλοί παράγοντες έπαιξαν το ρόλο τους, αλλά, κατά τη γνώμη μου, δύο είναι οι πιο σημαντικοί.

Πρώτον, η ανικανότητα του Σύριζα να έχει δυναμική παρουσία στα πανεπιστήμια. Γενικά είμαι κατά των παρατάξεων μέσα στα πανεπιστήμια, αλλά από τη στιγμή που ακόμα υπάρχουν και συνεχίζουν να υπάρχουν, κακώς ο Σύριζα δεν επένδυσε σε αυτό το κομμάτι.

Δεύτερον, οι περισσότεροι νέοι ακόμα δεν βλέπουν μέλλον στην Ελλάδα και οι κατώτατοι μισθοί είναι υπερβολικά χαμηλοί. Όταν είσαι νέος και δεν υπάρχει σοβαρό κίνητρο για μετά τις σπουδές, συνήθως χάνεις ελπίδα και είτε ξενιτεύεσαι είτε ψηφίζεις μια εναλλακτική.

Δεν είναι όλα τόσο άσχημα

Θέλω να επαναλάβω πως αυτή ήταν μια κριτική σε βασικούς τομείς που θεωρώ ότι απέτυχε ο Σύριζα.

Καλώς ή κακώς ήταν οι πιο σημαντικοί τομείς που, εν τέλει, έκριναν το μέλλον του.

Σε γενικές γραμμές όμως δεν τα πήγε άσχημα για αριστερίζων καπιταλιστικό κόμμα.

Αρκετές πρακτικές του ήταν σοσιαλιστικές, όπως το σύμφωνο συμβίωσης, η αύξηση του κατώτατου μισθού, οι διευκολύνσεις στα χρέη προς την εφορία, η αναδιάρθρωση του ασφαλιστικού κλπ.

Θεωρώ πως ο Σύριζα επίσης έχει αρκετούς σοβαρούς ανθρώπους, οι οποίοι δεν είναι διεφθαρμένοι και προσπάθησαν σε μεγάλο βαθμό να καθαρίσουν το σάπιο πολιτικό τοπίο της χώρας.

Επίσης θεωρώ πως ο Τσίπρας σαν άνθρωπος και σαν πολιτικός έχει αρετές οι οποίες τον κάνουν πολύ καλύτερο πρωθυπουργό από τον Μητσοτάκη. Έχει πλούσιο και ενδιαφέρον λόγο, δεν προκαλεί, ξέρει τι λέει, προσπαθεί όσο μπορεί να εφαρμόζει αριστερές πολιτικές και, από όσα δείχνει η διακυβέρνησή του, δεν είναι διεφθαρμένος.

Οι μόνοι δύο τομείς που θεωρώ ότι θα μπορούσε να βελτιωθεί είναι η ευθύτητα του λόγου του (πολλές φορές προσπαθεί να αποφύγει την απάντηση ερωτήσεων γυρίζοντας γύρω γύρω από το θέμα) και η λήψη πιο τολμηρών αποφάσεων (αυτό φάνηκε στο δημοψήφισμα και στο μακεδονικό).

Όπως και να έχει, σίγουρα αποτελεί μια από τις καλύτερες επιλογές για ηγέτη, μαζί με τον Βαρουφάκη, στην τρέχουσα χρονική συγκυρία.

Σίγουρα ο Σύριζα έχει μέλλον μπροστά του, αλλά θεωρώ πως η διακυβέρνηση δεν ήταν άσχημη.

Θα μπορούσε να είναι καλύτερη αλλά χαίρομαι γιατί κάναμε σημαντικά βήματα προς την αλλαγή του πολιτικού σκηνικού στη χώρα.

Η ΝΔ θα κερδίσει τις επόμενες εκλογές και ελπίζω να μη γυρίσουμε πίσω στα σάπια χρόνια της προ-Σύριζα εποχής.

Ανάλυση της ΝΔ θα ακολουθήσει στο επόμενο άρθρο.

Εάν η ανάγνωση των στοχασμών μου σου προκαλεί τέρψη και εναρμόνιση με τα γενικότερα πιστεύω σου, μπορείς να εγγραφείς στο στενό μου κύκλο για να λαμβάνεις ειδοποιήσεις για καινούρια άρθρα.

Η εγγραφή γίνεται μέσω της παρακάτω φόρμας:

Εάν είσαι χρήστης μέσων κοινωνικής δικτύωσης μπορείς να με ακολουθήσεις στο Facebook και στο Twitter.