Έλληνα, πάρε λίγη φινέτσα από τον Ιταλό. Καλό θα σου κάνει.

July 10th, 2017

Πριν από μερικούς μήνες είχα επισκεφτεί το Μιλάνο για τουρισμό.

Έχω ταξιδέψει στην Ιταλία πολλές φορές αλλά στο Μιλάνο ήταν η πρώτη.

Η αλήθεια είναι πως η πόλη δεν έχει την ίδια φήμη όπως η Βενετία, η Φλωρεντία ή η Ρώμη.

Όλοι θέλουν να βρεθούν στην Ιταλία για να θαυμάσουν γραφικές γειτονιές, αρχαία ρωμαϊκά μνημεία και παραδοσιακές ιταλικές νοστιμιές.

Για το Μιλάνο επικρατεί η φήμη ότι είναι πολύ βιομηχανικό και ότι δεν αξίζει όσο άλλες πόλεις.

Πήγα λοιπόν για να διαπιστώσω εάν η φήμη στέκει.

Όντως η πόλη σε πολλά σημεία είναι αδιάφορη και η αύρα που εκπέμπει θυμίζει πολύ την Αθήνα.

Πολυκατοικίες του στυλ που επικράτησε από τη δεκαετία του 60 και έπειτα, τραμ και μετρό όχι ιδιαίτερα σύγχρονα και ένα ιστορικό κέντρο πολύ όμορφο γύρω από το οποίο εκτείνεται η πόλη.

Παράλληλα, η κρίση έχει αφήσει το στίγμα της στην οικονομία και ιδιαίτερα οι νέοι άνθρωποι δυσκολεύονται να βρουν δουλειά και αναγκάζονται να ξενιτευτούν.

Παρατήρησα όμως κάτι στο Μιλάνο που πραγματικά το θαύμασα ταυτόχρονα μου δημιούργησε έντονο προβληματισμό.

Παρά τις ομοιότητες με την Αθήνα, οι Ιταλοί έχουν δύο βασικά στοιχεία τα οποία λείπουν από τους Έλληνες: Φινέτσα και αυτοπεποίθηση.

Με όσους Ιταλούς συναναστράφηκα, καθώς και οι περισσότεροι από αυτούς που είδα να κυκλοφορούν στο δρόμο, είχαν εσωτερικοποιήσει αυτά τα δύο χαρακτηριστικά. Σχεδόν κανένας Ιταλός δεν ήταν κακοντυμένος, η κορμοστασιά τους ήταν  ντελικάτη και όταν σου μιλούσαν εξέπνεαν μια βαθιά αίσθηση αξιοπρέπειας και χαράς για ζωή.

Οι Ιταλοί είναι στην ουσία αυτό που θα έπρεπε να είναι οι Έλληνες.

Το σκεφτόμουν πολύ έντονα αυτό όταν γυρνούσα πίσω στην Ελλάδα.

Γιατί ένας λαός παρά τις δυσκολίες που περνάει συνεχίζει να δείχνει προς τα έξω ότι δεν θα αφήσει αυτές τις δυσκολίες να του χαλάσουν την εικόνα ενώ ένας άλλος θα αφήσει την κατάσταση να τον αποτελειώσει;

Από που πηγάζει αυτή η ηττοπάθεια; Στο κάτω κάτω γείτονες είμαστε και μοιραζόμαστε τις ίδιες ρίζες. Οι Ρωμαϊκή αυτοκρατορία στην ουσία Ελληνική ήταν.

Θα μου πεις, αυτοί δεν είχαν 400 χρόνια Τουρκοκρατία. Λίγα είναι 400 χρόνια;

Λίγα δεν είναι και πιστεύω πως μας άλλαξαν ριζικά, αλλά πιστεύω επίσης πως ύστερα από 200 χρόνια ανεξαρτησίας ήρθε η ώρα να πετάξουμε το στίγμα αυτό από πάνω μας.

Ξέρω πολλούς Έλληνες που βγαίνουν στο εξωτερικό και όταν συναντούν κουλτούρες διαφορετικές από τη δική μας τις χαρακτηρίζουν ως βαρετές ή απρόσιτες.

Ο έξυπνος άνθρωπος κοιτάει συνέχεια να βελτιώνεται και να μαθαίνει από άλλους που ίσως κάποια πράγματα τα κάνουν καλύτερα.

Ο Ιταλός μπορεί να μην σου μάθει να είσαι πιο οργανωτικός και πιο πειθαρχημένος. Ίσως σε αυτή τη φάση αυτά να μην τα χρειάζεσαι κιόλας.

Θα σου μάθει όμως το dolce vita (καλή ζωή), το vivere pericolosamente (ζην επικινδύνως), τη φινέτσα, την αυτοπεποίθηση, την κορμοστασιά, το στυλ και την όλη έννοια του branding.

Ίσως τότε να καταλάβεις μέρος της αξίας σου. Ίσως τότε να σταματήσεις να εξαρτάσαι τόσο πολύ από τους άλλους. ‘Ισως τότε να σε παίρνουν και οι άλλοι πιο σοβαρά.

Λέω εγώ τώρα με το φτωχό μου το μυαλό.

Εάν η ανάγνωση των στοχασμών μου σου προκαλεί τέρψη και εναρμόνιση με τα γενικότερα πιστεύω σου, μπορείς να εγγραφείς στο στενό μου κύκλο για να λαμβάνεις ειδοποιήσεις για καινούρια άρθρα.

Συνήθως γράφω ένα με τρία άρθρα την εβδομάδα και στέλνω ένα email στον κύκλο μου κάθε Κυριακή όπου συνοψίζω τα θέματα που αναλύθηκαν.

Η εγγραφή γίνεται μέσω της παρακάτω φόρμας:

Εάν είσαι χρήστης μέσων κοινωνικής δικτύωσης μπορείς να με ακολουθήσεις στο Facebook και στο Twitter.