Ανάμεσα σε φασίστες και φιλελέδες

April 25th, 2017

Την Κυριακή είχαμε τον πρώτο γύρο προεδρικών εκλογών στη Γαλλία.

Προς έκπληξη όλων μας, μετά από καιρό οι εταιρίες προπαγάνδας γνωστές ως εταιρίες δημοσκοπήσεων έπεσα μέσα.

Μακρόν με 24% και Λεπέν με 21% πέρασαν στον επόμενο γύρο.

Σχεδόν σύσσωμος ο Ελληνικός και Ευρωπαϊκός πολιτικός κόσμος βγήκε να χαιρετίσει τη νίκη Μακρόν και να καλέσει όλους τους Γάλλους να τον στηρίξουν στο δεύτερο γύρο.

Η νίκη Μακρόν είναι σχεδόν δεδομένη καθώς οι Γάλλοι, αν και οι συνέπειες της καπιταλιστικής κρίσης επηρεάζουν καθημερινά τον κοινωνικό ιστό, ήταν ανέκαθεν αντιφασίστες.

Οι Γάλλοι, αν και είναι όλο τουπέ και φινέτσα, βαθιά μέσα τους είναι αρκετά επαναστατικοί και επηρεασμένοι από κινήματα όπως η Γαλλική επανάσταση και από διανοητές όπως ο Φουκό και ο Σάρτρ.

Το θέμα είναι ότι ακόμα μια φορά η αριστερή ιδεολογία απέτυχε να παρουσιάσει μια ικανοποιητική αντιπρόταση.

Κι έτσι οι Γάλλοι βρέθηκαν να ακροβατούν ιδεολογικά ανάμεσα σε φασίστες και φιλελέδες.

Η Λεπέν, κόρη του αρχιφασίστα Jean-Marie Le Pen, προσπάθησε να εκμεταλλευτεί το κύμα λαϊκισμού που δημιούργησε ο Φαράζ και ο Τράμπ, βασίζοντας τη ρητορική της σε ξενοφοβισμό, εθνικισμό και φρούδες ελπίδες για μια ανεξάρτητη και παντοδύναμη Γαλλία.

Ο Μακρόν, πρώην τραπεζίτης και υπέρμαχος του φιλελεύθερου μοντέλου αγοράς, εκμεταλλεύτηκε την πτώση του κεντροδεξιού υποψήφιου Φιγιόν που τον έπιασαν να δίνει υπέρογκους μισθούς δημοσίου στην κόρη του και τη γυναίκα του και εμφανίστηκε ως η πιο σοφτ και σίγουρη εναλλακτική επιλογή.

Η Λεπέν είναι μια καθαρά σύγχρονη φασιστική μορφή. Είναι η τέλεια απεικόνιση της προσπάθειας των φασιστών να εκπολιτιστούν και προσπαθήσουν να κοροϊδέψουν τα πρόβατα ψηφοφόρους. Βάζει ο φασίστας ένα κουστούμι, χρησιμοποιεί πιο ήπιες εκφράσεις και ξαφνικά ξεχάσαμε ότι είναι φασίστας.

Ο Μακρόν είναι το τέλειο σύμβολο του καπιταλισμού. Προσπαθεί να μας πείσει ότι είναι φιλελεύθερος πατριώτης με κοινωνικές ανησυχίες και εμείς τον βρίσκουμε ελκυστικό και πρωτοπόρο. Ο Μακρόν είναι ο τέλειος φιλελές. Είναι ο τύπος που προσπαθεί να να πάρει μια αρκετά ενδιαφέρουσα ιδεολογία όπως ο φιλελευθερισμός (στα αγγλικά φιλελευθερισμός είναι libertarianism και κορυφώθηκε με τα βιβλία της Ayn Rand στην Αμερική από η δεκαετία του 50 και μετά. Έχει αρκετά ελαττώματα σαν ιδεολογία αλλά προσβλέπει κυρίως στην ελάττωση της παρέμβασης του κράτους στα κοινά, το οποίο επικροτώ) και να την παρουσιάσει σαν κάτι που θα μας αναγεννήσει αλλά στην ουσία το μόνο που θα καταφέρει είναι να συνεχίσει να διαιωνίζει το υπάρχον σύστημα.

Φιλελέδες υπάρχουν παντού γύρω μας. Έχουν ενσωματώσει την ιδέα του καπιταλισμού τόσο καλά που είναι τα τέλεια πιόνια του. Σου πλασάρουν ιδέες όπως το να δουλεύεις σκληρά αρκεί για να ανελιχθείς και ότι όσοι δεν δουλεύουν είναι τεμπέληδες. Και καλά δηλαδή ότι το υπάρχον καπιταλιστικό σύστημα είναι τόσο τέλεια δομημένο που το μόνο που αρκεί είναι να δουλεύεις σκληρά.

Το περιβάλλον σου δεν παίζει ρόλο, το εκπαιδευτικό σύστημα δεν παίζει ρόλο, η κουλτούρα ενός λαού δεν παίζει ρόλο, η νοημοσύνη ενός ανθρώπου δεν παίζει ρόλο, εξωγενείς παράγοντες δεν παίζουν ρόλο.

Φίλε φιλελέ, έχω δουλέψει σκληρά και έχω βγάλει λεφτά στη ζωή μου και ξέρω ότι αυτά δεν αρκούν γιατί  δεν έχουν όλοι τις ευκαιρίες που μπορεί να είχα. Επίσης το να βγάλεις λεφτά δεν σημαίνει ότι έλυσες τον γρίφο της ευημερίας και της ευδαιμονίας όπως την όρισε ο Αριστοτέλης.

Το να χρησιμοποιείς τον εαυτό σου σαν παράδειγμα επειδή είσαι τραπεζίτης και σου αρέσει να εκμεταλλεύεσαι την οικονομία της φούσκας, δεν σημαίνει ότι για όλους αυτή είναι η ιδανική κατάσταση ύπαρξης.

Αλλά να σου πω την αλήθεια φίλη αναγνώστρια και φίλε αναγνώστη δεν μπορώ να κατηγορώ τους φασίστες και τους φιλελέδες που κέρδισαν τις εκλογές στη Γαλλία.

Ίσως θα έπρεπε να κατηγορήσω την αριστερά που αρνείται να εναρμονιστεί με τις απαιτήσεις τις εποχής και έχει καταντήσει κι αυτή υποχείριο του καπιταλισμού.

Το ζούμε το όνειρο με τη σοφτ αριστερά του Τσίπρα.

Αλλά γενικότερα δεν θα έπρεπε να κατηγορήσω κανένα. Μόνο τον εαυτό μου οφείλω να κατηγορήσω.

Τον εαυτό μου γιατί δεν προσπαθώ να δοκιμάσω εναλλακτικές μορφές διαβίωσης και οργάνωσης.

Γιατί συνεχίζω να καταναλώνω αυτά που μου δίνουν και αντί να τους αγνοήσω, διαλέγω τον εύκολο δρόμο και τους δυναμώνω ακόμα περισσότερο.

Γιατί συνεχίζω δεν ξέρω.

Ίσως φοβάμαι. Φοβάμαι να μείνω μόνος. Φοβάμαι ότι θα χάσω την άνεσή μου. Φοβάμαι ότι θα έρθω σε ρήξη;

Πολλές φορές ο φόβος είναι μια ψευδαίσθηση.

Γιατί το ξέρω ότι και να μείνω μόνος θα είμαι καλύτερα και θα μπορέσω να κάνω καινούριες σχέσεις.

Γιατί το ξέρω ότι και να χάσω την άνεσή μου θα καταφέρω να βρω άνεση σε πιο απλά πράγματα.

Γιατί και να έρθω σε ρήξη θα εκτονωθώ και θα απελευθερώσω όλη αυτή την αγανάκτηση που έχω μέσα μου.

Όλα μια ιδέα είναι.

Εάν η ανάγνωση των στοχασμών μου σου προκαλεί τέρψη και εναρμόνιση με τα γενικότερα πιστεύω σου, μπορείς να εγγραφείς στο στενό μου κύκλο για να λαμβάνεις ειδοποιήσεις για καινούρια άρθρα.

Συνήθως γράφω δύο με τρία άρθρα την εβδομάδα και στέλνω ένα email στον κύκλο μου κάθε Κυριακή όπου συνοψίζω τα θέματα που αναλύθηκαν.

Η εγγραφή γίνεται μέσω της παρακάτω φόρμας:

Εάν είσαι χρήστης μέσων κοινωνικής δικτύωσης μπορείς να με ακολουθήσεις στο Facebook και στο Twitter.