Η αβάσταχτη ελαφρότητα της ελληνικής ψυχής.

December 27th, 2017

Ένας ακόμα χρόνος είναι έτοιμος να μας εγκαταλείψει.

Δεν μπορείτε να πείτε όμως, το 2017 ήταν σαφώς ανώτερο σαν έτος από το 2016.

Το 2016 είχαμε Τραμπ, είχαμε ISIS, είχαμε φόβο, είχαμε ένταση.

Το 2017 χαλαρώσαμε επικίνδυνα. Οι τρομοκρατικές επιθέσεις μειώθηκαν. Οι εντάσεις μεταξύ των κρατών πάγωσαν. Η ζωή μας άρχισε να κυλάει πιο ομαλά.

Δεν ξέρω εάν αυτό είναι καλό ή κακό.

Τη βλέπω τη χαλάρωση στους φίλους Έλληνες γύρω μου.

Δεν ξέρω αν είναι καλό να χαλαρώνεις.

Με μπερδεύει αυτή η κατάσταση.

Αλλιώς έχω συνηθίσει τους Έλληνες.

Τους έχω συνηθίσει να κράζουν, να γκρινιάζουν, να αγκομαχούν, να ψάχνουν εύκολες λύσεις.

Φέτος είδα πράγματα διαφορετικά.

Είδα κοινωνικά μερίσματα, είδα Τσίπρα να παίζει ωραία τον Ερντογάν, είδα την Αθήνα να μη φλομώνει από τις σόμπες, είδα καλά πραγματάκια.

Δεν μου αρέσει αυτή η χαλάρωση.

Με αποπροσανατολίζει.

Θα μου πεις, ρε Ρηξικέλευθε, τόσα άσχημα που δείχνει στις ειδήσεις κάθε μέρα δεν τα είδες; Παρωπίδες φοράς;

Φίλη μου θα σου πω κάτι. Εγώ πιστεύω πως πλέον τις ειδήσεις τις βλέπουν μόνο οι γιαγιάδες μας και οι παππούδες μας.

Οι νεότεροι αρχίζουμε και αλλάζουμε τον τρόπο που ενημερωνόμαστε και αποφεύγουμε σχετικά καλά τα μέσα προπαγάνδας.

Θα σου πω και κάτι ακόμα και να το βάλεις καλά στο μυαλό σου.

Για να επηρεάσεις έναν άνθρωπο, αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να εγείρεις συναίσθημα.

Και ξέρεις πιο είναι το συναίσθημα το οποίο επηρεάζει πιο πολύ τους ανθρώπους;

Ο φόβος.

Άνοιξε τις ειδήσεις και θα σιχαθείς με το πόσο προκλητικά θα προσπαθούν να σου πουλήσουν φόβο.

Όταν ήμουν μικρός φοβόμουν πολύ. Φοβόμουν να βγω στο δρόμο, να μιλήσω σε αγνώστους, να δοκιμάσω νέα πράγματα, να πιάσω τη ζωή από τα μαλλιά, να ορίσω τη δική μου τύχη.

Μεγαλώνοντας κατάλαβα ότι πολλοί από τους φόβους μου ήταν μια ψευδαίσθηση. Ένα παραμύθι που μου πουλούσαν οι άλλοι γιατί δεν είχαν προσπαθήσει να κυριεύσουν τους δικούς τους φόβους.

Ο κάθε άνθρωπος νιώθει καλά με αυτά που ξέρει. Το νέο και το διαφορετικό μπορεί να τον φοβίσει γιατί μπαίνει σε μη-γνώριμα μονοπάτια.

Κι έτσι θα σε κρατήσει εκεί που θέλει αυτός γιατί έτσι μόνο μπορεί να σε ελέγξει.

Η ελληνική ψυχή είναι αρκετά ευάλωτη σε τέτοιου είδους επιθέσεις.

Οι περισσότεροι Έλληνες ζούμε σε ένα αφηρημένο πεδίο μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, όπου το συναίσθημα έχει κατασπαράξει τη λογική και, εν τέλει, οι φόβοι κυριαρχούν την πραγματικότητα.

Ο Μίλαν Κούντερα στο υπέροχο βιβλίο του “Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι” είχε γράψει το εξής:

“Όσο πιο βαρύ είναι το φορτίο, όσο πιο κοντινή στη γη είναι η ζωή μας, τόσο είναι πιο αληθινή πιο πραγματική. Σ΄αντιστάθμισμα, η ολική απουσία του φορτίου κάνει το ανθρώπινο ον να γίνεται πιο ελαφρύ απ΄τον άνεμο, να πετάει, ν΄απομακρύνεται από τη γη, απ΄το γήινο είναι, να μην είναι παρά μόνο κατά το ήμιση αληθινό και οι κινήσεις του να είναι εξίσου ελεύθερες όσο και χωρίς σημασία.”

Τι φορτίο κουβαλάει τελικά η ελληνική ψυχή. Ελαφρύ ή βαρύ;

Όταν το φορτίο είναι βαρύ, η πραγματικότητα μας ισοπεδώνει.

Όταν το φορτίο είναι ελαφρύ, η πραγματικότητα χάνεται μέσα στις ψευδαισθήσεις.

Τελικά τους φόβους μας τι τους κάνουμε; Τους πολεμάμε ή του αγνοούμε;

Διαλέγουμε το βαρύ φορτίο ή το ελαφρύ.

Απάντηση σε αυτό δεν έχω.

Ο Κούντερα στο όμορφο αυτό απόσπασμα ήθελε να πει πολλά πράγματα. Η επιλογή του φορτίου σου θα ορίσει την ένταση της πραγματικότητάς σου.

Κάποιες φορές πρέπει να είσαι στη γη εδώ σταθερός και κάποιες φορές πρέπει να είσαι ανάλαφρος και να πετάς.

Δεν υπάρχει συγκεκριμένο πλαίσιο το οποίο πρέπει να εφαρμόσουμε αυστηρά.

Η ευτυχία της ύπαρξης είναι συνυφασμένη με την ικανότητά μας να αλλάζουμε καταστάσεις αδιάλειπτα και ομαλά.

Μόνο όταν αντέχουμε την ισορροπία μεταξύ βάρους και ελαφρότητας μπορούμε να ορίσουμε τη μοίρα μας έτσι όπως πραγματικά θέλουμε. Έτσι όπως πραγματικά μας αξίζει.

Κι όταν αυτή η κατάσταση εσωτερικευθεί τότε η ελληνική ψυχή θα ηρεμήσει και θα σταματήσει να βασανίζεται.

Κι ο Κούντερα κάπου εκεί πάνω θα χαμογελά από ικανοποίηση.

Εάν η ανάγνωση των στοχασμών μου σου προκαλεί τέρψη και εναρμόνιση με τα γενικότερα πιστεύω σου, μπορείς να εγγραφείς στο στενό μου κύκλο για να λαμβάνεις ειδοποιήσεις για καινούρια άρθρα.

Συνήθως γράφω ένα άρθρο την εβδομάδα και στέλνω ένα email στον κύκλο μου κάθε Κυριακή όπου συνοψίζω τα θέματα που αναλύθηκαν.

Η εγγραφή γίνεται μέσω της παρακάτω φόρμας:

Εάν είσαι χρήστης μέσων κοινωνικής δικτύωσης μπορείς να με ακολουθήσεις στο Facebook και στο Twitter.