δημοτικές εκλογές

Ένας σύντομος αλλά ρηξικέλευθος οδηγός για το πως να ψηφίσεις στις δημοτικές εκλογές

May 24th, 2019

Η ώρα της αλήθειας έφτασε.

Όχι ολόκληρης της αλήθειας.

Αλλά μέρους αυτής.

Η κάλπη, όσο σημαντική ή ασήμαντη κι αν φαίνεται, αποτελεί μέρος της πραγματικότητάς μας και καθορίζει σε αρκετά μεγάλο βαθμό τον τρόπο που θα εξελιχθούν τα επόμενα τέσσερα χρόνια της ζωής μας.

Οι δημοτικές εκλογές, αλλά και οι ευρωπαϊκές σε κάποιο βαθμό, αποτελούν μια πρόβα τζενεράλε για τις εθνικές εκλογές που θα ακολουθήσουν τον ερχόμενο Οκτώβρη.

Μετά από χρόνια νιώθω πως όλες οι εκλογές του 2019 είναι αρκετά πιο σημαντικές από αυτές που είχαμε συνηθίσει τα προηγούμενα χρόνια, μιας και ελπίζω πως μέσα από την κρίση βγήκαμε όλοι πιο σοφοί.

Βέβαια, το πως ορίζει κανείς τον όρο σοφία είναι ένα αρκετά αμφιλεγόμενο θέμα.

Για λόγους πρακτικούς ας ορίσουμε ως σοφία την ικανότητα του ατόμου να μαθαίνει από τα λάθη του και να παίρνει πιο ορθολογικές αποφάσεις για αυτό αλλά και για το κοινωνικό σύνολο.

Μάθαμε λοιπόν από τα λάθη μας;

Θα δείξει.

Όπως και να έχει, η απόφαση για τον ποιόν θα ψηφίσουμε στο δήμο μας δεν είναι απαραίτητα ταυτόσημη με την απόφαση που θα πάρουμε στις εθνικές εκλογές.

Αλλά σίγουρα αποτελεί μια διαδικασία που μας βοηθάει να παίρνουμε σοβαρές αποφάσεις για το μέλλον μας.

Μέσα από αυτό το άρθρο θα προσπαθήσω να αναλύσω τους βασικούς παράγοντες αξιολόγησης αυτής της διαδικασία.

Ευελπιστώ πως θα σας ωφελήσει όλους σε κάποιο βαθμό.

Το ιδεολογικό κομμάτι

Ας ξεκινήσουμε με την ιδεολογική υπόσταση των δημοτικών εκλογών.

Ας θεωρήσουμε ότι οι βασικές ιδεολογίες είναι η αριστερά και η δεξιά.

Η πρώτη ασπάζεται πιο προοδευτικές ιδέες και η δεύτερη πιο συντηρητικές ιδέες.

Κατ’ εμε ο προοδευτισμός πάντα υπερτερεί του συντηρητισμού καθώς ευθυγραμμίζεται με τις προτάξεις του ανθρώπινου είδους. Τουτέστιν η πρόοδος αποτελεί βασική μας προτεραιότητα καθώς προσπαθούμε συνεχώς να βελτιώσουμε τις συνθήκες ύπαρξής μας.

Ο συντηρητισμός από την άλλη μπορεί να είναι χρήσιμος σε συγκεκριμένες καταστάσεις όπου προοδευτικές ιδέες ξεφεύγουν από λογικά πλαίσια, καθώς και στη διατήρηση σημαντικών θεσμών της κοινωνίας, αλλά γενικότερα όταν ασπάζεται ολοκληρωτικά συνήθως λειτουργεί οπισθοδρομικά για το σύνολο.

Προφανώς τα πράγματα είναι αρκετά πιο πολύπλοκα, αλλά, όπως και να έχει, το ιδεολογικό κομμάτι σίγουρα θα πρέπει, σε κάποιο βαθμό, να επηρεάζει τον τρόπου που διαλέγουμε τους τοπικούς μας εκπροσώπους.

Κι αυτό δεν έχει να κάνει τόσο με την πραγματικότητα του προοδευτισμού ή του συντηρητισμού, αλλά περισσότερο με το πως νιώθουμε για τον άνθρωπο που μας εκπροσωπεί.

Είναι καθαρά συναισθηματικό το θέμα.

Ως αριστερός στοχαστής ποτέ δεν ένιωθα άνετα με δεξιούς εκπροσώπους στο δήμο που έμενα ή μένω.

Παρόλα αυτά μπορεί οι διαθέσιμοι αριστεροί υποψήφιοι να μην πληρούσαν τα κριτήρια στο πρακτικό κομμάτι που θα αναλύσω πιο κάτω, οπότε αποδεχόμουν υποψηφίους με διαφορετική ιδεολογία.

Αν έπρεπε να ορίσω ποσοτικά το βαθμό επιρροής του ιδεολογικού κομματιού στην ψήφο, θα έλεγα πως δεν θα πρέπει να είναι πάνω από 25%.

Το πρακτικό κομμάτι

Ας πάμε τώρα στο πιο σημαντικό κομμάτι, το πρακτικό.

Ως πρακτικό κομμάτι ορίζω τη γενική εικόνα του υποψηφίου ανεξάρτητα ιδεολογικής ταυτότητας.

Κι αυτό εμπεριέχει τα εξής χαρακτηριστικά:

1.  Ικανότητα αντίληψης της πραγματικότητας

Καλώς ή κακώς, πριν τα τελευταία περίπου δέκα χρόνια επικρατούσε μια άγνοια σχετικά με το πως πρέπει να λειτουργούν οι τοπικές κοινότητες.

Εκλέγαμε ένα δήμαρχο και ένα δημοτικό συμβούλιο, αυτοί διαχειρίζονταν ένα ποσό που λάμβαναν από το κράτος και από δωρεές και οι δημότες απλά έκαναν υποθέσεις για το πως λειτουργεί ο δήμος.

Αυτός είναι ένας μπακαλίστικος τρόπος οργάνωσης ενός δήμου.

Ο δήμος είναι ένας ζωντανός οργανισμός και η σχέση μεταξύ δήμου και πολιτών πρέπει να είναι σχέση συμβίωσης.

Εκτός από τα βασικά θέματα με τα οποία πρέπει να ασχολείται ο δήμος όπως η καθαριότητα, η ποιότητα των δρόμων, η αισθητική του χώρου και η λύση των προβλημάτων των δημοτών, είναι σημαντικό ο δήμος να έχει μια ζωντανή σχέση με τους δημότες.

Μέσω διάφορων εκδηλώσεων και δράσεων θα πρέπει ο δήμος να κάνει τον δημότη να αισθάνεται ευθύνη για το δήμο του αλλά και να ξέρει πως θα διαχειριστεί αυτή την ευθύνη μέσω των «εργαλείων» που προσφέρει ο δήμος.

Όλες αυτές οι λειτουργίες πρέπει να λαμβάνουν χώρα μέσω διαδικτύου αλλά και μέσω προσωπικής επαφής.

Αν ο υποψήφιος δήμαρχος εμπνέει κάτι τέτοιο τότε αξίζει μια ευκαιρία.

2. Ενέργεια

Η διαχείριση ενός δήμου είναι μια υπόθεση με πολλή δουλειά και πολλές αρμοδιότητες.

Ο υποψήφιος που πραγματικά είναι έτοιμος για κάτι τέτοιο πρέπει να το βγάζει με την ενέργειά του.

Χρειάζεται σωματική αντοχή και σθένος το να τρέχεις ένα δήμο.

Αν ο υποψήφιος είναι βαρετός και μαλθακός τότε πως θα μπορέσει να προσφέρει την ενέργεια που χρειάζεται ο δήμος του;

3. Ειλικρίνεια

Την ειλικρίνεια είναι δύσκολο να την κρίνουμε.

Κι αυτό γιατί πολλοί υποψήφιοι, ειδικά αν προέρχονται από τον πολιτικό χώρο, ξέρουν να μιλάνε με ένα τρόπο που είναι δύσκολο να αξιολογήσεις τις αληθινές προθέσεις τους.

Σίγουρα εάν ένας υποψήφιος έχει εκλεγεί στο παρελθόν τότε η αξιολόγηση είναι ευκολότερη.

Γενικά κοιτάω για χαρακτηριστικά όπως ευθύτητα, ικανότητα να μη μασάει τα λόγια του και σοβαρότητα σε αυτά που λέει.

4. Ηγετικός χαρακτήρας

Αυτό πάει χέρι με χέρι με την ενέργεια, αλλά εμπεριέχει την ικανότητα του υποψηφίου να μπορεί να εμπνεύσει τον κόσμο.

Αυτό είναι σημαντικό γιατί μόνο με μια τέτοια προσωπικότητα μπορεί ο δήμαρχος να κάνει ρηξικέλευθες προτάσεις αλλά και να τις υλοποιήσει.

Ο κόσμος δεν είναι εύκολο να κινητοποιηθεί από μόνος του.

Μια ηγετική φυσιογνωμία δίνει την απαραίτητη ορμή για κίνηση.

Η ακύρωση της άθλιας νεοελληνικής νοοτροπίας

Έχουμε φτάσει στο 2019 αλλά η αλήθεια είναι πως ακόμα πολεμάμε για την εξάλειψη της άθλιας νεοελληνικής νοοτροπίας. Ξέρετε για τι μιλάω.

Μιλάω για τάσεις ωχαδερφισμού, διπροσωπίας, ρεμούλας, λουμπενισμού και αντίστασης στην αλλαγή νοοτροπίας.

Τα βλέπουμε ακόμα αυτά.

Καλό θα ήταν να καλλιεργήσουμε ένα αίσθημα όχι μόνο εναντίωσης απέναντί τους αλλά και κριτικής όποτε τα συναντάμε.

Είναι προφανές ότι υποψήφιοι που βγάζουν τέτοιες τάσεις πρέπει να «εξοστρακίζονται» αλλά υπάρχουν και αρκετοί που ξέρουν να τις κρύβουν καλά.

Αυτούς να φοβάστε πιο πολύ από όλους.

Επίλογος

Κλείνοντας θα ήθελα να κάνω μια απλή εφαρμογή των παραπάνω στο δήμο της Αθήνας.

Ο Μπακογιάννης μου φαίνεται πιο έτοιμος από τον Ηλιόπουλο.

Αλλά αν κάτσω και ακούσω τη ρητορική τους και αντιληφθώ τον τρόπο σκέψης τους ο Ηλιόπουλος βγάζει έναν αυθορμητισμό και μια ειλικρίνεια που την εκτιμώ.

Παράλληλα φαίνεται να νοιάζεται περισσότερο για τις υποβαθμισμένες περιοχές του κέντρου και αυτό είναι τεράστιο ζήτημα.

Γενικότερα είμαι αισιόδοξος και θεωρώ πως η νέα γενιά υποψηφίων που κατεβαίνουν είναι σχετικά άφθαρτη και έχει πολλά να προσφέρει.

Όπως και να έχει καλό θα ήταν όλοι μας να παίρνουμε αρκετό χρόνο και να βλέπουμε βίντεο ή να διαβάζουμε συνεντεύξεις υποψηφίων ώστε να διαμορφώνουμε πιο ολοκληρωμένη άποψη για το ποιόν τους.

Επίσης θα ήθελα να ευχηθώ καλή αρχή σε όλα τα παιδιά που ψηφίζουν για πρώτη φορά.

Να ξέρετε ότι η ψήφος σας είναι ιδιαίτερα σημαντική και πως, ακόμα κι αν πολλά πράγματα δε βγάζουν νόημα, η διαίσθηση που μπορεί να έχεις για κάποιον όταν είσαι μικρός μπορεί να είναι πιο σημαντική από τη «λογική επιλογή» κάποιων μεγαλύτερων.

Να είστε όλοι καλά.

υ.γ. 1 Δεν μίλησα σχεδόν καθόλου για τις ευρωπαϊκές εκλογές καθώς, αν και τις θεωρώ σημαντικές, η Ευρώπη και το τρόπος που λειτουργεί είναι ένα θέμα από μόνο του και ίσως το αναλύσω σε μελλοντικό άρθρο.

υ.γ. 2 Δεν μίλησα για τους χρυσαυγίτες γιατί το θεωρώ αυτονόητο ότι δεν υπάρχουν σαν επιλογή.

Εάν η ανάγνωση των στοχασμών μου σου προκαλεί τέρψη και εναρμόνιση με τα γενικότερα πιστεύω σου, μπορείς να εγγραφείς στο στενό μου κύκλο για να λαμβάνεις ειδοποιήσεις για καινούρια άρθρα.

Η εγγραφή γίνεται μέσω της παρακάτω φόρμας:

Εάν είσαι χρήστης μέσων κοινωνικής δικτύωσης μπορείς να με ακολουθήσεις στο Facebook και στο Twitter.